Coby schildert weer

Sinds een half jaar woont mevrouw Coby Cornelis (84) nu in ECR Domaine Cauberg. De statige vrouw draagt het hart op de tong. "In het begin moest ik wel wennen. Ik heb per slot van rekening mijn hele leven zelfstandig gewoond. Na het overlijden van mijn partner in november moest ik echter een keuze maken. De benen willen niet meer zo en mijn ge­heugen laat me ook wel eens in de steek.

Mijn doch­ter Patrice, die in Maastricht woont, kwam met dit voorstel. Daar heb ik niet lang over hoeven nadenken. Zorg op maat en op niveau. Maar ook optimale pri­vacy. Die combinatie sprak me meteen aan."

Inmiddels voelt Coby zich helemaal thuis in het voor­malige klooster van de Paters van het Heilig Hart. "Weet je dat ik tijdens de lunch altijd een glaasje wijn drink? Dat kan hier allemaal. En ja, ik hou nu eenmaal van wijn. In Frankrijk drinken ze toch ook wijn bij de lunch. Nou dan!" Coby Cornelis heeft een veelbewogen leven achter de rug. "Ik ben geboren in Batavia. Mijn vader was daar havenmeester. Samen met mijn moe­der heb ik in een jappenkamp gezeten. Ik was toen zes­tien. De mede-gevangenen zeiden altijd tegen me: Zing, Coby! Ik had vroeger een prachtige stem. Door uitdroging bij het werken op de rijstvelden onder de bloedhete zon ben ik een nier kwijt geraakt."

Bruidsjurken
Dat heeft haar echter nooit verhinderd om een rijk en actief leven te leiden. "Ik heb nog samen met Frans Molenaar het couture-diploma behaald op de Am­sterdamse Snijschool. Nee, dat was geen chirurgen­opleiding, maar een modeschool. Frans is daarna doorgegaan en later een beroemd mode-ontwerper geworden. Ik trouwde, kreeg twee kinderen en had een mode-atelier aan huis. Ik heb veel bruidsjurken ont­worpen. Mooie tijden waren dat."

Ook schildert ze heel graag. De prachtige aquarellen aan de wanden van haar gezellige appartement, voor­namelijk stillevens en landschappen, zijn daar het le­vende bewijs van. "Ik heb mijn schilderhobby hier weer opgepakt. Ik volg sinds kort een schildercursus in de activiteitenruimte. Kijk, dit schilderijtje hier heb ik pas gemaakt. Wat vind je er van?" Dochter Patrice valt haar moeder bij: "Weet je wat leuk zou zijn, mam? Als je hier in huis een expositie van je aquarellen kon hou­den." Moeder Coby kijkt wat zorgelijk: "Maar heb ik daar wel genoeg schilderijen voor? Lijkt me wel een leuk idee."

Coby doet zoveel mogelijk mee met de uitstapjes en de activiteiten. "Onlangs zijn we nog visjes wezen kijken in het Aquarium-museum in Luik. Binnenkort gaan we naar Domein Bokrijk. Ik maak ook regelmatig een wandeling in het prachtige park om het huis, samen met mijn dochter of een vrijwilligster. Of ik ook al Lim­burgs kan praten? Nee, dat lukt nog niet. Maar ik praat wel al een beetje met een zachte G!"

Bron: Chapeau 2010